ناخن جویدن.. چرا بچه ها این کار را می کنند؟ چگونه جلوی آن را بگیریم؟

بسیاری از کودکان عادت به جویدن ناخن دارند. احتمالاً فرزند شما هم همینطور است. عواقب احتمالی آن چیست؟ چرا این کار را می کنند؟ چگونه می توانید آنها را متوقف کنید؟

متخصص اطفال مونیکا نیهاوس می گوید که تنش و فشار اغلب محرک جویدن ناخن هستند. “این به آنها تسکین موقتی در موقعیت های ناخوشایند عاطفی و فیزیکی می دهد.”

کودکان معمولاً در سن 3 یا 4 سالگی شروع به جویدن ناخن می کنند. آنها اغلب از شر این عادت خلاص می شوند، اما نه همیشه.

جویدن ناخن نه تنها می‌تواند منجر به عفونت‌های ناخوشایند در بستر ناخن شود، بلکه به دندان‌های جلویی نیز آسیب می‌رساند و به فک فشار وارد می‌کند که می‌تواند مشکلات خاصی ایجاد کند.

نیهاوس هشدار می‌دهد که احتمال ابتلا به بیماری از میکروب‌هایی که از دست‌ها حرکت می‌کنند – و به ویژه کودکان خردسال آنها را در همه جا پخش می‌کنند – به دهان افزایش می‌دهد.

والدین گیج < /h2>

والدین اغلب در مورد چگونگی ترک این عادت سردرگم هستند. تهدید و تنبیه چیز خوبی نیست، زیرا می تواند ناخن جویدن را بدتر کند.

لاک ناخن با طعم تلخ که از نیش زدن جلوگیری می کند همیشه کار نمی کند. بهترین استراتژی تشویق کودک به توقف و همراهی او در طول این استراتژی است. در اینجا یک ایده وجود دارد: برای هر روزی که کودک ناخن هایش را نجوید، یک برچسب ستاره ای روی تقویم قرار دهید. وقتی برای دو هفته جمع شد، کودک جایزه می گیرد.

اگر شرایطی را که معمولاً در آن اتفاق می‌افتد، می‌دانید، راحت‌تر می‌توانید از ناخن جویدن کودکتان جلوگیری کنید. سپس می توانید برخی از محرک ها را حذف کنید، شاید برنامه های تلویزیونی که کودک را تحریک می کند.

همچنین می‌تواند به کوتاه کردن و صاف کردن مرتب ناخن‌های کودک شما کمک کند. Niehaus می‌گوید: «اگر ناخن کمتری برای جویدن وجود داشته باشد، ممکن است ناخن جویدن کمتر وسوسه‌انگیز باشد.

اگر همه این تلاش ها با شکست مواجه شد، باید کودک را نزد پزشک اطفال ببرید. همین امر در مورد پوست اطراف ناخن که عفونی شده یا بستر ناخن در حال خونریزی است نیز صدق می کند.

درمان رفتاری شناختی می تواند یک درمان موثر باشد. با کمک روان‌درمانگر، کودک یاد می‌گیرد که چگونه بهتر با استرس مقابله کند و از جویدن ناخن اجتناب کند.